Wellicht... misschien...
Het wordt tijd om alles straks eens goed onder de loep te gaan nemen voor een statement...
donderdag 30 mei 2013
Even wat anders
Deze had ik intussen ook nog gemaakt, nog geen idee of deze er bijhoort of niet.
Wellicht... misschien...
Het wordt tijd om alles straks eens goed onder de loep te gaan nemen voor een statement...
Wellicht... misschien...
Het wordt tijd om alles straks eens goed onder de loep te gaan nemen voor een statement...
Klaar om in te lijsten
Deze is klaar om in te lijsten. Ik plaats er nog een transparante stof voor om nog meer de illusie van een venster weer te geven.
De lijst wordt weer wit.
De lijst wordt weer wit.
zaterdag 11 mei 2013
Weer aan de slag
Nadat mijn project een poosje heeft stilgestaan , om allerlei redeneren waar ik niet nader op in zal gaan, heb ik nu gelukkig de 'draad' weer kunnen oppakken.
Allereerst ben ik verder gegaan met onderstaand portret. Ik wil het contrast nog groter maken, door te verwijzen naar het soms zo schrijnende bestaan van een leven achter de geraniums.
Allereerst ben ik verder gegaan met onderstaand portret. Ik wil het contrast nog groter maken, door te verwijzen naar het soms zo schrijnende bestaan van een leven achter de geraniums.
zondag 3 februari 2013
Gedicht
When an old man died in the geriatric ward of a nursing home in an Australian country town, it was believed that he had nothing left of any value.
Later, when the nurses were going through his meagre possessions, They found this poem. Its quality and content so impressed the staff that copies were made and distributed to every nurse in the hospital.
One nurse took her copy to Melbourne. The old man's sole bequest to posterity has since appeared in the Christmas editions of magazines around the country and appearing in mags for Mental Health. A slide presentation has also been made based on his simple, but eloquent, poem.
And this old man, with nothing left to give to the world, is now the author of this 'anonymous' poem winging across the Internet.
Cranky Old Man
What do you see nurses? . . .. . .What do you see?
What are you thinking .. . when you're looking at me?
A cranky old man, . . . . . .not very wise,
Uncertain of habit .. . . . . . . .. with faraway eyes?
Who dribbles his food .. . ... . . and makes no reply.
When you say in a loud voice . .'I do wish you'd try!'
Who seems not to notice . . .the things that you do.
And forever is losing . . . . . .. . . A sock or shoe?
Who, resisting or not . . . ... lets you do as you will,
With bathing and feeding . . . .The long day to fill?
Is that what you're thinking?. .Is that what you see?
Then open your eyes, nurse .you're not looking at me.
I'll tell you who I am . . . . .. As I sit here so still,
As I do at your bidding, .. . . . as I eat at your will.
I'm a small child of Ten . .with a father and mother,
Brothers and sisters .. . . .. . who love one another
A young boy of Sixteen . . . .. with wings on his feet
Dreaming that soon now . . .. . . a lover he'll meet.
A groom soon at Twenty . . . ..my heart gives a leap.
Remembering, the vows .. .. .that I promised to keep.
At Twenty-Five, now . . . . .I have young of my own.
Who need me to guide . . . And a secure happy home.
A man of Thirty . .. . . . . My young now grown fast,
Bound to each other . . .. With ties that should last.
At Forty, my young sons .. .have grown and are gone,
But my woman is beside me . . to see I don't mourn.
At Fifty, once more, .. ...Babies play 'round my knee,
Again, we know children . . . . My loved one and me.
Dark days are upon me . . . . My wife is now dead.
I look at the future ... . . . . I shudder with dread.
For my young are all rearing .. . . young of their own.
And I think of the years . . . And the love that I've known.
I'm now an old man . . . . . . .. and nature is cruel.
It's jest to make old age . . . . . . . look like a fool.
The body, it crumbles .. .. . grace and vigour, depart.
There is now a stone . . . where I once had a heart.
But inside this old carcass . A young man still dwells,
And now and again . . . . . my battered heart swells
I remember the joys . . . . .. . I remember the pain.
And I'm loving and living . . . . . . . life over again.
I think of the years, all too few . . .. gone too fast.
And accept the stark fact . . . that nothing can last.
So open your eyes, people .. . . . .. . . open and see.
Not a cranky old man .
Look closer . . . . see .. .. . .. .... . ME!!
Later, when the nurses were going through his meagre possessions, They found this poem. Its quality and content so impressed the staff that copies were made and distributed to every nurse in the hospital.
One nurse took her copy to Melbourne. The old man's sole bequest to posterity has since appeared in the Christmas editions of magazines around the country and appearing in mags for Mental Health. A slide presentation has also been made based on his simple, but eloquent, poem.
And this old man, with nothing left to give to the world, is now the author of this 'anonymous' poem winging across the Internet.
Cranky Old Man
What do you see nurses? . . .. . .What do you see?
What are you thinking .. . when you're looking at me?
A cranky old man, . . . . . .not very wise,
Uncertain of habit .. . . . . . . .. with faraway eyes?
Who dribbles his food .. . ... . . and makes no reply.
When you say in a loud voice . .'I do wish you'd try!'
Who seems not to notice . . .the things that you do.
And forever is losing . . . . . .. . . A sock or shoe?
Who, resisting or not . . . ... lets you do as you will,
With bathing and feeding . . . .The long day to fill?
Is that what you're thinking?. .Is that what you see?
Then open your eyes, nurse .you're not looking at me.
I'll tell you who I am . . . . .. As I sit here so still,
As I do at your bidding, .. . . . as I eat at your will.
I'm a small child of Ten . .with a father and mother,
Brothers and sisters .. . . .. . who love one another
A young boy of Sixteen . . . .. with wings on his feet
Dreaming that soon now . . .. . . a lover he'll meet.
A groom soon at Twenty . . . ..my heart gives a leap.
Remembering, the vows .. .. .that I promised to keep.
At Twenty-Five, now . . . . .I have young of my own.
Who need me to guide . . . And a secure happy home.
A man of Thirty . .. . . . . My young now grown fast,
Bound to each other . . .. With ties that should last.
At Forty, my young sons .. .have grown and are gone,
But my woman is beside me . . to see I don't mourn.
At Fifty, once more, .. ...Babies play 'round my knee,
Again, we know children . . . . My loved one and me.
Dark days are upon me . . . . My wife is now dead.
I look at the future ... . . . . I shudder with dread.
For my young are all rearing .. . . young of their own.
And I think of the years . . . And the love that I've known.
I'm now an old man . . . . . . .. and nature is cruel.
It's jest to make old age . . . . . . . look like a fool.
The body, it crumbles .. .. . grace and vigour, depart.
There is now a stone . . . where I once had a heart.
But inside this old carcass . A young man still dwells,
And now and again . . . . . my battered heart swells
I remember the joys . . . . .. . I remember the pain.
And I'm loving and living . . . . . . . life over again.
I think of the years, all too few . . .. gone too fast.
And accept the stark fact . . . that nothing can last.
So open your eyes, people .. . . . .. . . open and see.
Not a cranky old man .
Look closer . . . . see .. .. . .. .... . ME!!
donderdag 31 januari 2013
Verdwaald verlangen
Ik zie net dat er een interessante tentoonstelling is in het Drents Museum, welke zeer aansluit op waar ik mee bezig ben.
Daar ga ik heen! Inspirerend...
http://www.drentsmuseum.nl/tentoonstellingen/tentoonstelling-uitgelicht/exhibition/gezichten-van-dementie-27.html
Daar ga ik heen! Inspirerend...
http://www.drentsmuseum.nl/tentoonstellingen/tentoonstelling-uitgelicht/exhibition/gezichten-van-dementie-27.html
Terwijl ik met mijn vorige schets nog druk aan het experimenteren ben, heb ik vandaag een andere uitgewerkt.
Wellicht herken je de tekening, deze had ik al eerder gemaakt om uit te werken in textiel.
De eerste fase is klaar. Ik weet nog niet of ik er nog wat bij doe of dat ik de leegte behoud.
Ook wel interessant om juist op een andere manier uit te snijden.
Maar even laten liggen en later weer kijken...
Wellicht herken je de tekening, deze had ik al eerder gemaakt om uit te werken in textiel.
De eerste fase is klaar. Ik weet nog niet of ik er nog wat bij doe of dat ik de leegte behoud.
Ook wel interessant om juist op een andere manier uit te snijden.
Maar even laten liggen en later weer kijken...
vrijdag 18 januari 2013
Uitwerking
Na lange tijd niks gedaan te hebben ( feestdagen, drukte met werk ) heb ik vandaag eindelijk weer tijd om verder te gaan.
Ik ben begonnen met een uitwerking van een schets aan de hand van een foto.
Het idee vond ik al vrij sterk ( gemaakt in een brainstorm aan het begin van mijn proces ), nu ben ik 'm aan het uitwerken, waarbij ik een van mijn waarnemingen als uitgangspunt heb gesteld.
Ik gebruik hierbij een techniek waarbij je print op stof in combinatie met collage en borduren.
Wanneer de schets klaar is, zal ik 'm publiceren
Ik ben begonnen met een uitwerking van een schets aan de hand van een foto.
Het idee vond ik al vrij sterk ( gemaakt in een brainstorm aan het begin van mijn proces ), nu ben ik 'm aan het uitwerken, waarbij ik een van mijn waarnemingen als uitgangspunt heb gesteld.
Ik gebruik hierbij een techniek waarbij je print op stof in combinatie met collage en borduren.
Wanneer de schets klaar is, zal ik 'm publiceren
Foto's kijken
Tijdens mijn bezoeken aan het verzorgingstehuis heb ik veel foto's gemaakt.
Vandaag was ik ze allemaal aan het bekijken en een selectie aan het maken om uit te werken.
Wanneer ik naar de foto's kijk zie ik de mensen weer voor me.
Een aantal foto's zijn niet scherp, maar wel bruikbaar, juist daardoor.
Want hun blik op de wereld is toch enigszins vertroebeld zou je kunnen zeggen. Uitwerken om te gaan schilderen dus. Wellicht dat ik hierdoor het juiste beeld verkrijg.
Ik ben ook de close-up van de slapende dame aan het schilderen. Op formaat 100 x 70. Wat doet het formaat met het beeld. Dat is ook interessant om te onderzoeken.
De foto's kun verdelen in categorieën: rusteloos, wachtend op, slapen ( sommigen lijken al verdwenen van de wereld ), vuilbekkend, eenzaam, enzovoorts.
Zoveel mensen, zoveel verschillende gedragingen.
Interessant om mee bezig te zijn...
Vandaag was ik ze allemaal aan het bekijken en een selectie aan het maken om uit te werken.
Wanneer ik naar de foto's kijk zie ik de mensen weer voor me.
Een aantal foto's zijn niet scherp, maar wel bruikbaar, juist daardoor.
Want hun blik op de wereld is toch enigszins vertroebeld zou je kunnen zeggen. Uitwerken om te gaan schilderen dus. Wellicht dat ik hierdoor het juiste beeld verkrijg.
Ik ben ook de close-up van de slapende dame aan het schilderen. Op formaat 100 x 70. Wat doet het formaat met het beeld. Dat is ook interessant om te onderzoeken.
De foto's kun verdelen in categorieën: rusteloos, wachtend op, slapen ( sommigen lijken al verdwenen van de wereld ), vuilbekkend, eenzaam, enzovoorts.
Zoveel mensen, zoveel verschillende gedragingen.
Interessant om mee bezig te zijn...
zondag 9 december 2012
Voorstelling
Vandaag kaarten gekocht voor de voorstelling "U bent mijn moeder" en de bijbehorende lezing.
http://www.theatergroepsuburbia.nl
http://youtu.be/1EI0dKbjwwI
http://www.theatergroepsuburbia.nl
http://youtu.be/1EI0dKbjwwI
donderdag 6 december 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)